ع ص ف (AṦF)
A-s-f
عَصْف ve عَصِيفَة : Ekinden koparılandır. Kırılmış bitki parçalarına عَصْف denir. Allah buyurur ki: وَالْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَالرَّيْحَانُ : Yapraklı taneler ve güzel kokulu bitkiler (55/Rahmân 12); فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَأْكُولٍ : Sonunda onları, yenilmiş ekin gibi yaptı (105/Fil 5); رِيحٌ عَاصِفٌ : Şiddetli bir fırtına (10/Yûnus 22).
عَاصِفَة ve مُعْصِفَة : Bir şeyi parçalayıp onu yenilip atılmış çer-çöp gibi yapmandır. Buna benzetilerek şöyle denir: عَصَفَتْ بِهْمُ الرِّيحُ : Şiddetli bir kasırgaya tutuldular.