ع ج ف (ACF)
A-c-f
سَبْعٌ عِجَافٌ : Yedi cılız (inek) (12/Yûsuf 43). عِجَاف kelimesi, أَعْجَف ve عَجْفَاء kelimelerinin çoğuludur. Yani zayıf, ince yedi inek. Bu, şu sözden gelmektedir: نَصْلٌ أَعْجَفُ : İnce ok ucu. أَعْجَفَ الرَّجُلُ : Adamın davarları zayıf oldu. عَجَفَتْ نَفْسِي عَنِ الطَّعَامِ وَعَنْ فُلاَنٍ : Nefsim yemekten ve falan kişiden ayrıldı/yüz çevirdi.