ع ب ث (ABS̃)
A-b-s
عَبَث : Kişinin kendi işine oyun karıştırmasıdır. Bu kelime şu sözden gelmektedir: عَبَثْتُ اْلأَقِطَ : Keş’i güneşte kuruttum. عَبَث : Bir şeyle karıştırılmış yemek. Bu anlamdan; karıştırılmış hurma, yağ ve kavut’tan meydana gelen yiyeceğe عَوْبَثَانِي denir. Allah buyurur ki: أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ آَيَةً تَعْبَثُونَ : Sizler her yüksek tepeye bir anıt dikerek boş işlerle mi oyalanıyorsunuz (26/Şu’arâ 128). Uygun bir amacı olmayan şeye de عَبَث denir: أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاكُمْ عَبَثًا وَأَنَّكُمْ إِلَيْنَا لَا تُرْجَعُونَ : Sizi sadece boş yere yarattığımızı ve sizin hakikaten huzurumuza geri getirilmeyeceğinizi mi sandınız? (23/Mu’minun 115).