ب ه ج (BHC)
B-h-c
بَهْجَة : Sözcüğü, ten güzelliği ve sevincin ortaya çıkmasıdır. Bu anlamda Allah buyurur ki: حَدَائِقَ ذَاتَ بَهْجَةٍ Alımlı bahçeler bitirdik (27/Neml 60). قَدْ بَهُجَ فَهُوَ بَهِيجٌ sözleri de bu anlamdadır. Yüce Allah: وَأَنْبَتْنَا فِيهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ Onda her güzel çifti bitirdik (50/Kâf 7). Buradaki kelimeye بَهِجٌ de denmişdir; Şairin:
69- ذَاتُ خَلْقٍ بَهِجٍ
69- Güzel yaratılış sahibi; sözü gibi.
بَهَجَ ’den fiilinden bir çeşit kağıt olan بَهُوج kelimesi türetilemez. قَدْ اِبْتَهَجَ بِكَذَا denebilir ve أَبْهَجَهُ كَذَا da denir ki, bu, bir şeye, yüzünde ifâdesi belli olacak şekilde, sevinmeyi ifâde eder.