ب ك م (BKM)
B-k-m
Allah buyurur ki: صُمٌّ بُكْمٌ Onlar sağırdır, dilsizdir (2/Bakara 18). بُكْمٌ doğuştan أَخْرَسْ ahras olan kişi demek olup أَبْكَمُ ’in çoğuludur. Buna göre, her ebkem ahras, ama her ahras, ebkem değildir. Allah buyurur ki: وَضَرَبَ اللّهُ مَثَلاً رَجُلَيْنِ أَحَدُهُمَا أَبْكَمُ لاَ يَقْدِرُ عَلَىَ شَيْءٍ Allah iki adamı misal olarak vermiştir: Bunların biri dilsizdir; hiçbir şeye gücü yetmemektedir (16/Nahl 76).
بَكِمَ عَنِ الْكَلاَم da denir ki, kişinin aklının zayıflığından söz söyleyemez hâle gelmesi ve أَبْكَمْ dilsiz gibi olması demektir.