ب ق ل (BGL)
B-k-l
Allah buyurur ki: وَبَقْلِهَا وَقِثَّآئِهَا baklasını, salatalığını, (2/Bakara 61). بَقْل kışta ne kökü ne de dalı yeşeren bitkidir. Bu kelimeden bir fiil türetilerek بَقَلَ denmiştir ki, yeşerdi demektir. Buna benzetilerek بَقَلَ وَجْهُ الصَّبِِيِّ çocuğun yüzü açıldı denmiştir. İbnu’s-Sikkît de bu konuda بَقَلَ ناَبَ الْبَعِيرِ devenin dişi çıktı, deyiminin olduğunu belirtmiştir.
أَبْقَلَ الْمَكَانُ yerin baklasının bolluğunu ifâde eder ve فَهُوَ مُبْقَلٌ de denir. بَقَلْتُ الْبَقْلَ baklayı kestim/topladım demektir. مَبْقَلَة ise, baklanın toplandığı yerdir.