س ق م (SGM)
S-k-m
سَقَم ve سُقْم : Sadece bedende meydana gelen hastalıktır. مَرَض ise hem bedende hem nefiste/ruhta meydana gelir. Örneğin; فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ : Onların kalplerinde hastalık vardır (2/Bakara 10). فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ : “Ben hastayım”, dedi (37/Sâffât 89) âyeti, ya üstü kapalı bir ifâdedir; veya geçmişte olan veya gelecekte olacak bir hastalığa ya da hâlihazırda varolan hastalığın birazına işarettir. Zira insan, hissetmezse dahi kendisine bulaşan hastalıklardan hâli olamaz. Bir yerde korku varsa, مَكَانٌ سَقِيمٌ denir.