ح ي ر (ḪYR)
H-y-r
Mastar olarak حَيْرَة (hayret), حَارَ يَحَارُ حَيْرَةً، فَهُوَ حَائِرٌ ve حَيْرَانُ، تَحَيَّرَ ve اِسْتَحَارَ şeklinde çekimlenen bir fiildir; bir işte veya bir şeyde görüş belirtmekten aciz kalıp tereddüde düşmek anlamına gelir.
Allah buyurur ki: كَالَّذِي اسْتَهْوَتْهُ الشَّيَاطِينُ فِي اْلأرْضِ حَيْرَانَ Tıpkı şeytanlar tarafından ayartılıp çöl ortasında şaşkın bırakılan kimse gibi mi olalım? (6/En’âm 71).
حََائِر de suyun toplanıp durduğu yer demektir. Şair şöyle der:
وَاسْتَحَارَ شَبَابُهَا
126- Gençleri hayrete düştüğünde ...
Bu, görülünce hayretle karşılanacak kadar dolmaktır.
حِيرَة ise, bir yer ismidir. Deniyor ki, bu ismi alması, orada bulunan bir suyun bu yerde toplanmasındandır.