ن س ب (NSB)
N-s-b
نَسَب ve نِسْبَة : Anne veya babanın bir olduğunu gösteren kelimelerdir. Bu da iki şekilde olur.
Uzunluk yönünden birlik/ortaklık. Babaların ve çocukların birliği gibi.
Genişlik yönünden birlik. Kardeşlerin oğulları ve amcaların çocukları arasındaki birlik gibi. Allah buyurur ki: فَجَعَلَهُ نَسَبًا وَصِهْرًا ona bir nesep bahşeden ve sıhriyet bağı ile akraba yapan O’dur. (25/Furkân 54).
فُلاَنٌ نَسِيبُ فُلاَنٍ deyimi, Falan falancanın akrabasıdır, manasındadır.
نِسْبَة kelimesi, her biri diğeriyle özellik kazanan bir ölçüye kadar aynı olan iki oran arasında da kullanılır.
نَسِيب kelimesi de bu köktendir. Bu, kadına aşk şiirleri döşenmek şeklinde ortaya çıkan bir bağlılık/bağımlılıktır. Bu anlamda نَسَبَ الشَّاعِرُ بِاْلمَرْأَةِ نَسَبَا وَنَسِيبًا denir ki, Şair, kadına takıldıkça takıldı, demektir.