ص ن م (ṦNM)
S-n-m
صَنَم : İnsanların Allah’a yaklaşmak için gümüş, bakır veya tahtadan yapıkları heykele denir. Çoğulu أَصْنَام şeklinde gelir. Allah buyurur ki: وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ لِأَبِيهِ آَزَرَ أَتَتَّخِذُ أَصْنَامًا آَلِهَةً : İbrahim, babası Âzer’e: Birtakım putları ilâhlar mı ediniyorsun? (6/En’âm 74); وَتَاللَّهِ لَأَكِيدَنَّ أَصْنَامَكُمْ بَعْدَ أَنْ تُوَلُّوا مُدْبِرِينَ : Allah’a yemin ederim ki; siz, arkanızı dönüp gittikten sonra putlarınıza bir tuzak kuracağım (21/Enbiyâ 57).
Bazı bilge kişiler şöyle demiştir: Allah’ın dışında tapılan; hatta Allah’tan alıkoyan her şeye صَنَم denir. Bu anlamda Hz. İbrahim şöyle demiştir: وَاجْنُبْنِي وَبَنِيَّ أَنْ نَعْبُدَ الْأَصْنَامَ : Beni ve çocuklarımı putlara tapmaktan uzak tut (14/İbrâhîm 35). Bilinmektedir ki, Hz. İbrahim’in kuşkuya yer bırakmayan Allah’a olan inancıyla ve ilâhi hikmet konusundaki bilgisiyle, kavminin taptıkları putların ibâdetine dönmekten korkan biri değildi. Sanki o bu sözüyle şunu demek istemiştir: Rabbim, beni senden alıkoyacak şeylerle meşgul olmaktan uzak tut.