ص ب غ (ṦBĞ)
S-b-ğ
صَبْغ kelimesi, صَبَغْتُ fiilinin mastarıdır. صِبْغ ise مَصْبُوغ /boyanmış anlamındadır. صِبْغَةَ اللَّهِ : Allah’ın boyası (ile boyan) (2/Bakara 138) âyeti, Yüce Allah’ın insanda yarattığı akla işaret eder. İnsan onunla hayvanlardan ayrılır; tıpkı fıtrat/karakter gibi. Hıristiyanlar, bir çocukları dünyaya geldiği zaman doğumunun yedinci gününden sonra onu, sıbga/ilâhi boya diye iddia ettikleri vaftiz suyuna batırırlardı. Buna karşılık Yüce Allah yukarıdaki sözü söyledi ve peşinden de, وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً : Allah’ın boyasından daha güzel boyası olan kimdir? (2/Bakara 138) diye buyurdu. وَصِبْغٍ لِلْآَكِلِينَ : Yiyenler için bir sıbğ/boyadır (23/Mü’minûn 20), yani onlar için bir katıktır. Bu kelime, اِصْطَبَغْتُ بِالْخَلِّ /Sirkeyle boyadım/Sirkeye bandırdım deyiminden alınmıştır.