ر ع ب (RAB)
R-a-b
رُعْب : Korkuyla dolmaktan dolayı kesilivermektir. رَعَبْتُهُ فَرَعَبَ رُعْبًا /Onu korkuttum, o da korktu, denir. İsm-i fâil رَعِب /korkan şeklinde gelir. تِرْعَابَة : Çok korkan. Allah buyurur ki: وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ : Allah, kalplerine korku düşürdü (33/Ahzâb 26); سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ : İnkâr edenlerin kalplerine korku salacağız (3/Âl-i İmran 151); وَلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًا : Onlardan, içine korku dolardı (18/Kehf 18).
Bu kelimenin imtilâ/dolmak anlamından hareketle; رَعَبْتُ الْحَوْضَ : Havuzu doldurdum, سَيْلٌ رَاعِبٌ : Vadiyi dolduran sel; onun geldiği kat’/kesilmek anlamından hareketle de رَعَبْتُ السَّنَامَ : Deve hörgücünü kestim, denilmektedir. جَارِيَةٌ رُعْبُوبَةٌ : Genç, güzel ve dolgun kadın. Çoğulu رَعَابِيب şeklinde gelir.