ر ك ن (RKN)
R-k-n
رُكْنُ الشَّيْءِ : Bir şeyin dayandığı yanı. Bu kelime istiâre yoluyla güç anlamında da kullanılır. Allah buyurur ki: قَالَ لَوْ أَنَّ لِي بِكُمْ قُوَّةً أَوْ آوِي إِلَى رُكْنٍ شَدِيدٍ : “Keşke size karşı koyacak bir gücüm olsaydı, ya da sırtımı dayayabileceğim bir dayanak!” dedi (11/Hûd 80). ( ك ) harfinin fethi ile, رَكَنْتُ إِلَى فُلاَنٍ أَرْكَنُ : Falan kişiye dayandım, dayanmaktayım, denir.
Sahih olan, onun şu formlarda olmasıdır: رَكَنَ يَرْكَنُ ; رَكِنَ يَرْكَنُ . Allah buyurur ki: وَلاَ تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا : Sakın zulmedenlere dayanmayın (11/Hûd 113). نَاقَةٌ مُرَكَّنَةُ الضَّرْعِ : Memeleri büyük olan deve. مِرْكَن : Leğen. أَرْكَانُ اْلعِبَادَاتِ : İbâdetlerin bina edildiği ve terk edilmeleriyle ibâdetlerin geçersiz olduğu temeller.