ر ك م (RKM)
R-k-m
سَحَابٌ مَرْكُومٌ (52/Tûr 44); yani üst üste yığılmış bulutlar. رُكَام : Birbiri üzerine atılan şeye denir: ثُمَّ يَجْعَلُهُ رُكَامًا : Sonra onları birbiri üstüne yığar (24/Nûr 43). Ayrıca kum ve asker de رُكَام kelimesiyle nitelendirilirler. مُرْتَكَمُ الطَّرِيق : İçinde üst üste izlerin bulunduğu anayol.