ر ط ب (RŦB)
R-t-b
رَطْب : Kuru’nun zıddıdır: وَلاَ رَطْبٍ وَلاَ يَابِسٍ إِلاَّ فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ : Yaş ve kuru hiçbir şey yoktur ki, apaçık bir Kitapta olmasın (6/En’âm 59). رُطَب : Sözcüğü yaş hurma anlamına tahsis edilmiştir: وَهُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسَاقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا : Hurma dalını kendine doğru silkele, üzerine devşirilmiş taze hurmalar dökülsün (19/Meryem 25). أَرْطَبَ النَّخْلُ /Hurma ağacının meyve verme zamanı yaklaştı sözü tıpkı أَتْمَرَ ve أَجْنَى sözleri gibidir.
رَطَبْتُ الْفَرَسَ وَرَطَّبْتُهُ : At’a ot yedirdim; فَرَطِبَ الْفَرَسُ : at da otu yedi. Atın, ot yemesine benzetilerek; رَطِبَ الرَّجُلُ رَطَبًا ; yani, adam, doğru yanlış diline ne geldiyse konuştu, denilir. رَطِيب : Yumuşak/taze anlamındadır.