Sözlük

رَغَام : İnce toprak/toz. رَغِمَ أَنْفُ فَلاَنٍ رَغْمًا : Falan kişinin burnu toprağa sürttü. أَرْغَمَهُ غَيْرُهُ : Başkası onu zorladı. Bu kelime kızma/darılma anlamında da kullanılır. Örneğin şair şöyle der:

إِذَا رَغِمَتْ تِلْكَ اْلأُنُوفُ لَمْ اَرْضِهَا *** وَلَمْ أَطْلُبْ الْعُتْبَى وَلَكِنْ أَزِيدُهَا -194

194- Bu burunlar öfkelendiğinde onları razı edemem,

Utbâ/rıza da dileyemem, onu ancak arttırırım.

Şiirde bu kelimenin karşısında rıza’nın getirilmesi, onun kızgınlık anlamında olduğuna işaret etmektedir. Bu anlamda şöyle denilmektedir: أَرْغَمَ اللهُ أَنْفَهُ وَأَرْغَمَهُ : Allah onu öfkelendirdi/öfkelendirsin. رَاغَمَهُ : Onu öfkelendirdi; her biri diğerini öfkelendirmeye çalıştı. مُرَاغَمَة kelimesi, istiâre yoluyla tartışma anlamında da kullanılır.

وَمَنْ يُهَاجِرْ فِي سَبِيلِ اللّهِ يَجِدْ فِي اْلأَرْضِ مُرَاغَمًا كَثِيراً (4 /Nisâ 100); yani kim Allah yolunda hicret ederse, dünyada gidecek çok yer bulur. Müslüman, kötü bir şey gördüğü zaman, ondan dolayı öfkelenmesi gerekir. Bu anlamda şöyle denir: غَضِبْتُ إِلَى فُلاَنٍ مِنْ كَذَا وَرَغِمْتُ إِلَيْهِ : Falan şeyden dolayı falan kişiye öfkelendim.