ر ح ب (RḪB)
R-h-b
رُحْب : Yer genişliğidir. رَحَبَةُ الْمَسْجِدِ /Mecid alanı, bu anlamdan gelmektedir. رَحُبَتِ الدَّارُ : Ev geniş oldu. Bu kelime istiâre yoluyla midesi geniş olanlar için kullanılmaktadır. رَحْبُ الْبَطْنِ : Midesi geniş, denir. Ayrıca söz konusu kelime göğsü geniş olanlar için de istiâre edilir; tıpkı ضِيق /dar kelimesinin bunun zıddı için istiâre edildiği gibi. Allah buyurur ki: ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ : Yeryüzü, tüm genişliğine rağmen onlara dar gelmişti (9/Tevbe 118).
Misafiri çok gelene; فُلاَنٌ رَحِيبُ الْفَنَاءِ : Falan kişinin avlusu geniştir, denir. مَرْحَبًا وَأَهْلاً : Geniş bir yer edindin (hoş geldin): لا مَرْحَبًا بِهِمْ إِنَّهُمْ صَالُوا النَّارِ * قَالُوا بَلْ أَنْتُمْ لا مَرْحَبًا بِكُمْ : Merhaba olmasın onlara (Yerleri geniş olmasın, rahat yüzü görmesinler). Onlar ateşe gireceklerdir * Dediler ki: “Hayır, asıl size merhaba olmasın, (asıl siz rahat yüzü görmeyin) (38/Sâd 59-60).