ا ب د (ÊBD̃)
خَالِدِينَ فِيهَا أَبَداً : Orada uzun zaman, sonsuza dek kalırlar (4/Nisâ 122). أبَد : Bölümlere ayrılabilen zaman gibi değil, bölünmeden sürüp giden zaman süresi demektir. Onun için şu kadar zaman denebilir, ama şu kadar ebed/sonsuzluk denemez.
Bu kelimenin, ikilisi ve çoğulunun olmaması gerekirdi; çünkü, buna ilave edilip ikili olmasını sağlayabilecek başka bir ebed düşünülemez. Fakat buna rağmen abâd kelimesinin kullanılmış olması, kimi zaman kapsadıklarının bir kısmının özelleştirilmek istenmesinden kaynaklanmıştır. Bir kısmı için cins ismin kullanılması bunun bir örneğidir; bu nedenle ikili ve çoğulu kullanılmaktadır.
Şunu da belirtmek gerekir ki, bazı dilbilimciler, آبَاد kelimesini, asil Arapların sözü değil, türetilmiş bir kelime saymışlardır.
Bazen pekiştirmek için, أبَدٌ آبِد ve أبِيدٌ yani دَائِمٌ : devamlı ifâdeleri kullanılır. Ebedî veya uzun bir zaman kalan şey için تَأَبَّدَ الشَيْءُ deyimi kullanılır. آبِدَة yaban ineği demektir. أوَابِد vahşi hayvanlar anlamına gelir. تَأَبَّدَ اْلبَعِيرُ deyimi vahşileşti ve vahşiler gibi oldu manasına gelir. تَأَبَّدَ وَجْهُ فُلاَن vahşileşti demektir. أبِدَ fiili de bu anlama gelir. Bu fiilin غَضِبَ öfkelendi fiiliyle açıklandığına da rastlanmaktadır.