ا ب ق (ÊBG)
E-b-k
إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ : Hani o dolu bir gemiye binip kaçmıştı (37/Sâffât 140). Aynı kökten gelen ve bir kölenin efendisinden kaçtığını ifâde etmek için kullanılan ifâdeler şöyledir: أبَقَ اْلعَبْدُ يَأْبَقُ إبَاقًا ve أبَقَ يَأْبَقُ .
Bu ifâde firar eden köle için kullanıldığında عَبْدٌ آبِقٌ çoğul şeklinde ise, أُبَاقٌ denir. تَأبَّقَ الرَجَلُ ifâdesi, kişinin saklanmada firar eden köleye benzediğini ifâde eder. Bu konuda şair şöyle demiştir:
9- قَدْ أُحْكِمَتْ حَكَمَاتُ اْلقَدِّ وَاْلأبَقََا
4- Tulum ve kendirin sağlamlıkları gibi sağlamlaştırılmıştır.