ا ب ب (ÊBB)
وَفَاكِهَةً وَأَبّاً : Meyve ve çayır(ı da biz yarattık) (80/Abese 31).
أبّ kelimesi, otlama ve kesim için hazır hâle getirilmiş mera anlamına gelir. Bu kelime, أبَّ لِكَذَا : Şunun için hazırlandı, deyiminden alınmıştır. أَبًّا وإبَابَةُ وَإبَابًا ifâdeleri de bu anlamdadır.
أَبَّ إلَى وَطَنِهِ deyimi, kişinin özlediği vatanına gitme kastiyle hazırlık yapmasına işaret eder.
أَبَّ لِسَيْفِهِ deyimi de, kılıcını çekmeye hazırlandı, demektir. إبَّان kelimesi ise, aynı kökün فِعْلاَن kalıbıdır ve işi yapmak için hazırlanan zaman ve bu zamanın gelişi manasını taşır.