Sözlük

Durmak ve durdurmak anlamına gelen bu fiil örfte şöyle kullanılmaktadır: وَقَفْتُ اْلقَوْمَ أَقِفُهُمْ وَقْفًا وَوَاقَفُوهُمْ وُقُوفًا

Allah buyurur ki: وَقِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ Ve durdurun onları, çünkü sorguya çekilecekler (37/Sâffât24).

وَقَفْتُ الدَّارَ istiâre yoluyla evi vakfetmek, fakir fukaraya adamak anlamına gelir. وَقْف kelimesi, fildişinden yapılan bir bilezik türüdür.

حِمَارٌ مُوَقَّفٌ üzerinde siyah beyaz çizgiler bulunan yaban eşeği veya ön ayaklarının üzeri yuvarlak biçimde dağlanmış merkep, demektir. Bu tıpkı فَرَسٌ مُحَجَّلٌ Toynaklarının üstünde beyazlık bulunan bir at, ifâdesi gibidir.

مَوْقِفُ اْلإِنْسَانِ Bir insanın durduğu yerdir.

مُوَاقَفَة : Sözcüğü ise, bir toplulukta bulunan herkesin birbirine uygun biçimde durmaları, birbirlerini hesaba katmalarıdır.

وَقِيفَة : Sözcüğü ise, avcıların avını tutmak için avın kaçabileceği yerde beklettikleri av köpeği, demektir.