Sözlük

وَصَب : İyileşmeyen (kronik) hastalıktır. Bu anlamda قَدْ وَصِبَ فُلاَنٌ فَهُوَ وَصِبٌ Falan adam müzmin bir hastalığa yakalandı, o artık devamlı hastadır; أَوْصَبَهُ كَذَا فَهُوَ يَتَوَصَّبُ Şöyle müzmin bir hastalığa yakalandı, o hep onun acısını çekmektedir, denir. Bu, o sürekli karın ağrısı çekmektedir demek olan يَتَوَجَّعُ fiili gibidir.

Allah buyurur ki: وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ Onlar için sürekli olan bir azap vardır (37/Sâffât 9); وَلَهُ الدِّينُ وَاصِبًا Sürekli olarak din onundur (16/Nahl 52). Bu iki İlah edinen kişiler için bir tehdittir. Böyle bir şeyi yapacakların cezasının devamlı olan şiddetli bir azap olduğuna dikkat çekmektedir. Burada الدِّينُ din, itâat anlamındadır, وَاصِبًا ise, devamlı manasını taşır. Anlamı ise: İnsana düşen her zaman her yerde O’na itâat etmektir. Tıpkı meleklerin şu âyette tasvir edildiği gibi: لاَ يَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ Allah’ın kendilerine buyurduğuna karşı gelmeyen ve emredildikleri şeyi yapan melekler vardır (66/Tahrîm 6).

Bir insan için kullanılan وَصَبَ وُصُوبًا Bir işte devam etmeyi anlatır.

وَصَبَ الدَّيْنُ Borç kesinleşti, zorunlu hâle geldi.

مَفَازَةٌ وَاصِبَةٌ Ucu bucağı olmayan çöl, demektir.