و ف ض (WFĐ)
V-f-d
إِيفَاض : Acele etmek, koşmak demektir. Aslı ise, omzunda وَفْضَة torba bulunan kişinin koşmasıdır. Koşunca üzerindeki ok kuburu hış hış sesleri çıkarır. Çoğulu وِفَاض şeklindedir.
Allah buyurur ki: كَأَنَّهُمْ إِلَى نُصُبٍ يُوفِضُونَ Sanki dikili taşlara (putlara) gidiyorlarmış gibi fırlayacaklar (70/Meâric 43).
Yani, acele ederler, koşa koşa giderler.
Kimisi de: أَوْفَاض sözcüğü, toplumun değişik kesimlerinden toplanıp gelen hızlı hareket eden topluluklar, demektir, der. Bu anlamda şöyle denmektedir: لَقَيْتُهُ عَلَى أَوْفَاضٍ Ona çok acelesi olduğu bir sırada rastladım. Bunun tekili, وَفَض şeklindedir.