ف ن د (FND̃)
F-n-d
تَفْنِيد : İnsanı, “zayıf görüş” anlamındaki فَنَد ’e nispet etmektir. Allah buyurur ki: لَوْلَا أَنْ تُفَنِّدُونِ : …Eğer beni bunamış saymazsanız (12/Yûsuf 94). Bazılarına göre âyet; “Eğer beni ayıplamazsanız/kınamazsanız” anlamındadır. Ama doğrusu benim zikrettiğimdir. إِفْنَاد : İnsanda görüş zafiyetinin belirmesidir. فِنْد : Dağ tepesi. Bu anlamdan adama da فِنْد denir.