ف ت ق (FTG)
F-t-k
فَتْق : İki bitişik şeyin arasını ayırmaktır. Bu kelime, رَتْق /yapışık’ın zıddıdır. Allah buyurur ki: أَوَلَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا فَفَتَقْنَاهُمَا وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ : Kâfirler, gökler ile yer birbirine yapışıkken onları ayırdığımızı ve bütün canlıları sudan meydana getirdiğimizi görmüyorlar mı? (21/Enbiyâ 30). فَتْق ve فَتِيق : Sabah. أَفْتَقَ الْقَمَرُ : Ay bir yarığa rastladı da ondan çıktı. نَصْلٌ فَتِيقُ الشِّفْرَتَيْنِ : Biri diğerinden yarılmış gibi iki dalı bulunan ok. جَمَلٌ فَتِيقٌ : Semizlikten çatlayan/yırtıla yazan deve. قَدْ فَتَقَ فَتْقًا : Yarıldı.