ش ح ح (ŞḪḪ)
Ş-h-h
شُحّ : Âdet hâline getirilen hırsla birlikte olan cimrilik: وَأُحْضِرَتِ الأَنْفُسُ الشُّحَّ : Nefisler, cimriliğe hazırdır (4/Nisâ 128); وَمَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ : Nefsini cimriliğinden/doymazlığından korunanlar, kurtuluşa erenlerin ta kendileridir (59/Haşr 9). رَجُلٌ شَحِيحٌ /Cimri adam; قَوْمٌ أَشِحَّةٌ /Cimri toplum, denir.
Allah buyurur ki: أَشِحَّةً عَلَى الْخَيْرِ : Mala düşkündürler (33/Ahzâb 19); أَشِحَّةً عَلَيْكُمْ : Size karşı cimrilik/kıskançlık ederler (33/Ahzâb 19). خَطِيبٌ شَحْشَحٌ : Konuşmasına devam eden hatip. Bu, شَحْشَحَ الْبَعِيرُ فِي هَدِيرِهِ /Deve net gürlemedi/boğuk ses çıkardı, sözünden alınmıştır.