ش ج ر (ŞCR)
Ş-c-r
وَادٍ شَجِيرٌ : Ağacı bol olan vadi. هَذَا الْوَادِي أَشْجَرُ مِنْ ذَلِكَ : Bu vadi diğerinden daha fazla ağaçlıdır. شِجَار, مُشَاجَرَة ve تَشَاجُر kelimeleri tartışma anlamındadır. Allah buyurur ki: فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّىَ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لاَ يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا : Hayır! Rabbine andolsun ki, onlar aralarında çekiştikleri şeylerde seni hakem yapıp verdiğin hükümle ilgili olarak, içlerinde hiçbir burukluk duymadan tam bir teslimiyete ulaşmadıkça iman etmiş olmazlar (4/Nisâ 65). شَجَرَنِى عَنْهُ : Beni ondan şicâr/deynek ile çevirdi.
Hadiste şöyle buyrulmuştur: “ فَإِنِ اشْتَجَرُوا فَالسُّلْطَانُ وَلِيُّ مَنْ لاَ وَلِيَّ لَهُ : Eğer ihtilâf ederlerse, sultan, velisi olmayanın velisidir.” شِجَار , tahtırevan tahtasıdır. مِشْجَر , üzerine elbise atılan ağaçtır. شَجَرَهُ بِالُّرمْحِ : Ona mızrak sapladı. Bu da kişinin başkasına mızrağı saplayıp orada bırakmasıdır.