خ ب ت (ḢBT)
H-b-t
خَبْت kelimesi, yerin düzgün olanına denir. أخْبَتَ الرَّجُلُ Kişi düzgün yer aradı veya oraya indi, demektir. أسْهَلَ (düzlüğe çıktı) ve أنْجَدَ (dağlık yere çıktı) fiilleri gibi. Ayrıca إِخْبَات kelimesi, yumuşaklık ve tevazuun kullanıldığı gibi de kullanılabilmektedir. Allah buyurur ki: وَأخْبَتُوا إِلَى رَبِّهِمْ Allah’a gönülden saygı besleyenlere gelince (11/Hûd 23); وَبَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ Alçak gönüllü saygılıları müjdele (22/Hac 34); yani mutevazi olanlar ona kulluk etmekte büyüklük taslamazlar. لاَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِهِ O’na ibâdet etmeye karşı büyüklük taslamazlar (7/A’râf 20) gibi.
Yüce Allah’ın: فَتُخْبِتَ لَهُ قُلُوبُهُمْ Ona karşı yürekten saygı duymalarıdır (22/Hac 54) sözü ise, yumuşamaları ve huşu duymaları demektir. Burada إِخْبَات kelimesi, Yüce Allah’ın: وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللّهِ Yine öyle taşlar var ki, Allah korkusundan yuvarlanır (2/Bakara 74) sözünde geçen هُبوُط kelimesine yakındır.