ك ف ا (KFÊ)
[Bir eşi, benzeri, dengi anlamına gelen] كُفْءُ kavramı, makam ve değer alanında söz konusu olur. Çadırın art örtüsü arka tarafa sıkı sıkıya dikildiğinden ve evin arkı kısmı onunla örtüldüğünden كِفَاء adını almıştır. Evlenmek, savaşmak vb şeylerle ilgili olarak: فُلاَنٌ كُفْءٌ لِفُلاَنٍ falan kişi, filan kişinin dengidir, denir. Yüce Allah da bu konuda şöyle buyurmuştur: وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ O’nun hiçbir dengi de olmamıştır, eşsizdir (112/İhlâs 4).
مُكَافَأَة ise, bir fiildeki karşılıklı denklik ve tam karşılık vermedir. فُلاَنٌ كُفْؤٌ لَكَ فِي الْمُضَادَةِ falan kişi sana karşı çıkmaya yeter deyimi de bu manaya işaret eder.
إِكْفَاء da, bir şeyin devrilmesi ve dengesinin, eşitliğinin bozulmasıdır. Şiirde bir kafiyenin ötreli diğerinin esreli yapılması yoluyla oluşturulmuş şekline verilen bir isim olan اَلإِكْفَاءُ da bu köktendir.
مُكْفَأُ اْلوَجْهِ deyimi de, rengi, benzi atmış kişi demektir.
Devenin, zamanını doldurmadan yavrulamasında doğan yavruya da كَفْأَةٌ adı verilmiştir.
جَعَلَ فُلاَنٌ إِبِلَهُ كَفْأَتَيْنِ Falan adam, develerini iki denk sürüye ayırdı, deyimi, her sene bir kısmını aşılayıp yavrulamalarını sağladı demektir.