ج ذ و (CZ̃W)
C-z-v
جَذْوَة ve جِذْوَة : Alevli yanmadan sonra kalan korlaşmış odundur; çoğulu, جِذًى ’dir. Allah buyurur ki: أَوْ جَذْوَةٍ مِنَ النَّارِ لَعَلِّي آتِيكُم مِنْهَا بِخَبَرٍ Belki oradan size bir haber ya da bir ateş koru getiririm (28/Kasas 29).
Halîl der ki: جَذَا يَجْذُو جَثَا يَجْثُو gibidir. Ancak جَذَا fiili bağlılığı daha açık biçimde anlatır. جَذَا الْقُرَادُ فِي جَنْبِ الْبَعِير denir ki, devenin yanlarına sımsıkı yapışan keneleri/haşereleri anlatır. أَجَذَتِ الشَّجَرَةُ ise, ağaç, kor oldu demektir.
Hadiste: كَمَثَلِ اْلأُرْزَةِ اْلمُجْذِيَةِ Sabitleşmiş (kurumuş) pirinç gibidir, denmektedir. رَجُلٌ جَاذٍ : Tüm takdirlik vasıfların kendisinde toplandığı adam demektir ki, onun elleri âdeta kor gibidir. اِمْرَأَةٌ جَاذِيَةٌ de bunun gibidir.