د ع ع (D̃AA)
D-a-a
دَعّ : Şiddetle kovmaktır. Bunun aslı ise sürçen kişiye; دَعْ, دَعْ denmesidir; tıpkı ona لَعَا dendiği gibi. Allah buyurur ki: يَوْمَ يُدَعُّونَ إِلَى نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا : O gün onlar cehennem ateşine itilip kakılacaklar (52/Tûr 13); فَذَلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ : İşte o, öksüzü iter, kakar (107/Mâ’ûn 2). Şair de şöyle der:
دَعَّ الْوَصِيِّ فِي قَفَا يَتِيمِهِ -158
158- Vasinin, yetiminin ensesini iteklediği gibi.