ل غ ب (LĞB)
L-ğ-b
Bu fiilden türetilmiş olan لُغُوب formu, yorgunluk ve zorluk manasına gelir. Bu anlamda deniyor ki: أَتَانَا سَاغِبًا لاَ غِبًا Bize aç ve yorgun bir hâlde geldi. Yüce Allah da buyurur: وَمَا مَسَّنَا مِنْ لُغُوبٍ Bize hiçbir yorgunluk da dokunmadı (50/Kâf 38).
سَهْمٌ لَغْبٌ Okun kuyruğuna takılan tüyün zayıf olduğunu dile getirir.
رَجُلٌ لَغِبٌ ifâdesi de, bir kişinin zayıf, açıkça yorgun düştüğünü gösterir.
Bir bedevi şöyle demiştir: فُلاَنٌ لَغُوبٌ أَحْمَقُ، جَاءَتْهُ كِتَابِي فَاحْتَقَرَهَا yani, aklı kıttır. Kullandığı bu cümlede كِتَاب sözcüğü müzekker sayıldığı hâlde neden onu müennes biçimde kullandın, diye sorulmuş, o da şöyle cevap vermiş: Bu bir صَحِيفَة (sayfa) demek değil midir?