Sözlük

لَطِيف latif: Sözcüğüyle bir cisim nitelendirildiğinde onun katı, sert, ağır anlamlarına gelen جَثْل kelimesinin zıddı bir özellikte olduğunu gösterir. Sözgelimi, شِعْرٌ جَثْلٌ denir, bu [ağaç, elbise ve saç, yün gibi şeylerde] sıklıklık, kalınlık ve kısalığı ifâde eder. yani: Çokluğu anlatır.

Öte yandan لَطَافَة ve لُطْف ile hafif olan hareketler, nezaket, incelik ve dakik olan işleri yapmak da dile getirilir. Öte yandan لَطَائِف kelimesiyle duyu organlarıyla algılanamayan varlıklar da kastedilebilir. Yüce Allah’ın bu sıfatla nitelendirilebilmesi bu yöndeki manasından dolayı doğru/uygun görülmüştür. İşlerin en dakik olanlarını biliyor olmasından ve kullarına yol gösterirken yumuşak davranması nedeniyle sahih sayılmıştır.

Yüce Allah bu manada buyurur:

اَللهُ لَطِيفٌ بِعِبَادِهِ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ Allah kullarına çok lütufkârdır, dilediğine rızık verir (42/Şûrâ 19); إِنَّ رَبِّي لَطِيفٌ لِمَا يَشَاءُ Doğrusu Rabbim dilediğine lutfunu ihsan eder (12/Yûsuf 100), yani: Yüce Allah bir işi yapmak istediğinde onu en güzel şekilde yapar, en güzel biçimde ortaya çıkarır. Burada, Yusuf’un kardeşlerinin onu kuyuya atmaları ve Yüce Allah’ın onu oradan alıp bir güzel en yüksek makamlara çıkarmasına dikkat çekilmektedir.

İnsanın sevgiye ulaşmasını sağlayan hediyelere de kimi zaman لُطَف adı verilmektedir. Bu nedenle Hz. Peygamber: تَهَادُوا تَحَابُّوا Birbirinize karşılıklı olarak hediye veriniz; böylece karşılıklı olarak birbirinizi seversiniz, buyurmuştur. Şu deyim de hediye anlamına işaret etmektedir: قَدْ أَلْطَفَ فُلاَنٌ أَخَاهُ بِكَذَا Falan adam kardeşine şöyle bir hediyeyi aldı.