ز م ل (ZML)
Z-m-l
يَا أَيُّهَا الْمُزَّمِّلُ : Ey müzzemmil! (73/Müzzemmil 1); yani elbisesine bürünen. Bu istiâre yollu bir ifâdedir. Bu söz, görevinde eksiklik ve gevşeklik yapan kişiden kinâye olup onun bu durumuna ima etmektedir. زُمَيْل : Zayıf demektir. تَأَبَّطَ شَرًّا /Teabbataşerren’in annesi oğluna ağıt yakarken şöyle der:
لَيْسَ بِزُمَّيْل شَرُوبٍ لِلْقَيْل
Oğlum, kayli (gün ortası içeceği) içen güçsüz biri değildir.