ز م ر (ZMR)
Z-m-r
وَسِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا : Rab’lerine karşı gelmekten sakınanlar bölük bölük cennete sevkolunurlar (39/Zümer 73). زُمَر , زُمْرَة ’in çoğuludur. Bu da az topluluk demektir. Bu anlamdan şöyle denilmektedir: شَاةٌ زَمِرَةٌ : Az tüylü koyun. رَجُلٌ زَمِرٌ : Şahsiyeti düşük adam. زَمَرَتِ النَّعَامَةُ تَزْمِرُ زِمَارًا : Devekuşu ses çıkardı, ses çıkarıyor. زَمْر kelimesi de bundan türemiştir. زَمَّارَة , fahişe kadından kinâyedir.