م ق ت (MGT)
M-k-t
مَقْت kelimesi, kötülük işlediğini gördüğün kişiye karşı duyduğun şiddetli nefrettir. Bu anlamda مَقَتَ مَقَاتَةً فَهُوَ مَقِيتٌ Bir kötülük işledi, o, kötülük işleyen biridir, مَقَّتَهُ فَهُوَ مَقِيتٌ وَمَمْقُوتٌ Kötülük işlediğinden ona öfke duydu, o, öfke duyulandır, denmektedir. Allah buyurur ki: إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَةً وَمَقْتاً وَسَاء سَبِيلاً Bu bir fuhuş ve iğrenç bir şeydir (4/Nisâ 22).
Cahiliye döneminde, kişinin babasının karısıyla evlenmesine نِكَاحُ اْلمَقْتِ kötü evlilik adı verilmiştir.
مُقِيت ise, مُفْعِل formuna girmiş قُوت gıda/yiyecek sözcüğüdür. Bu kelime daha önce [ قوت maddesinde] geçmişti.