ذ و د (Z̃WD̃)
Z-v-d
ذُدْتُهُ عَنْ كَذَا أَذُودُهُ : Onu falan şeyden menettim, menetmekteyim.
Allah buyurur ki: وَوَجَدَ مِنْ دُونِهِمُ امْرَأتَيْنِ تَذُودَانِ : Onların gerisinde, (hayvanlarını) sudan meneden iki kız buldu (28/Kasas 23); yani sudan menetmek için onları uzaklaştırıyorlardı. On’a kadar olan develere ذَوْد denir.