ذ ق ن (Z̃GN)
Z-k-n
وَيَخِرُّونَ لِلْأَذْقَانِ يَبْكُونَ : Ağlayarak çeneleri üstüne kapanırlar (17/İsra 109). Bu kelimenin tekili ذَقَن şeklinde gelir. ذَقَنْتُهُ : Çenesine vurdum. نَاقَةٌ ذَقُونٌ : Çenesinin yardımıyla yürüyen deve. Buna benzetilerek, eğik büyük kovaya دَلْوٌ ذَقُونٌ denir.