ذ ع ن
Lisânü'l-Arab'a göre 'ذ ع ن' kökünün anlamları şunlardır:

İtaat etmek, boyun eğmek, teslim olmak, razı olmak: Bu, kökün en temel anlamıdır. Bir şeye veya bir kimseye karşı boyun eğmek, onun emrine girmek, onu kabul etmek anlamına gelir.
- Lisânü'l-Arab'da bu anlamda kullanılan bir ifade: "ذَعَنَ لَهُ طَائِعًا" (Ona isteyerek boyun eğdi).
- "الذَّعْنُ الطَّوَاعِيَةُ وَالتَّسْلِيمُ" (Zahn, itaat etmek ve teslim olmak demektir).
İkrar etmek, itiraf etmek: Hakkı veya gerçeği kabul edip tasdik etmek anlamında kullanılır.
- "الذَّعَنُ إِقْرَارُ الْحَقِّ وَالْعِلْمُ بِهِ" (Zahan, hakkı ikrar etmek ve onu bilmektir).
Boyun eğdirici, teslim edici olmak: Nadiren fiilin geçişli kullanımıyla, bir kimseyi veya şeyi boyun eğmeye zorlamak anlamına gelebilir. Ancak bu kullanım çok yaygın değildir ve temel anlam itaat etmektir.
- Ancak Lisânü'l-Arab'da genellikle fiilin geçişsiz (boyun eğmek) kullanımı daha yaygındır.

Kur'an'dan Kullanım Örneği:
Bu kök fiil veya isim olarak doğrudan Kur'an-ı Kerim'de geçmemektedir.
Klasik Arap Edebiyatından Kullanım Örneği:
Klasik Arap şiirinde veya nesrinde bu kök, genellikle itaat, teslimiyet veya bir gerçeği kabul etme bağlamında kullanılır. Örneğin, bir şairin bir lidere veya bir duruma karşı teslimiyetini ifade etmek için bu kökü kullanması mümkündür.
Örnek olarak, eski bir Arap şairinin dizelerinde şöyle bir kullanım geçebilir (bu bir örnektir, doğrudan bir şairden alıntı olmayabilir):
"إِذَا مَا الشَّدَائِدُ أَقْبَلَتْ ذَعَنْتُ
لِقَدَرِ الْإِلَهِ وَمَا أَخْفَى الزَّمَنْ"
(Zamanın gizlediği ve ilahın kaderi karşı zorluklar geldiğinde boyun eğdim.)
Bu örnekte 'ذعنت' kelimesi, zorluklara ve kadere karşı teslimiyeti ifade etmektedir.

Sözlük

ذ ع ن (Z̃AN)