غ د ر (ĞD̃R)
G-d-r
غَدْر : Bir şeyi bozup terk etmektir. Ahdi bozmaya da غَدْر denir. Bu anlamdan; فُلاَنٌ غَادِرٌ /Falan kişi ahdini bozandır, denir. Çoğulu غَدَرَة şeklinde gelir. غَدَّار : Çokça ahdini bozan. أَغْدَر ve غَدِير : Selin vardığı bir kenarda bıraktığı su. Çoğulu غُدُر ve غُدْرَان şeklinde gelir. اِسْتَغْدَرَ الْغَدِيرُ : Göle su doldu. غَدِيرَة : Uzayana kadar terk edilen saç. Çoğulu غَدَائِر şeklinde gelir. غَادَرَهُ : Onu terk etti.
Allah buyurur ki: مَالِ هَذَا الْكِتَابِ لَا يُغَادِرُ صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصَاهَا : Bu kitap nasıl olmuş da küçük büyük bir şey bırakmadan hepsini saymış! (18/Kehf 49); فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ أَحَدًا : İçlerinden hiç birini dışarıda bırakmamışızdır (18/Kehf 47).
غَدِرَتِ الشَّاةُ فَهِيَ غَدِرَةٌ : Koyun geri kaldı, geri kalandır. Deve ve atların sürçerek bıraktıkları çukur ve yarıklara غَدَر denir. Bu anlamdan şöyle denir: مَا أَثْبَتَ غَدَرَ هَذَا الْفَرَسِ : Bu atın bıraktığı yarık/çukur ne kadar da kalıcıdır. Daha sonra bu kelime sebat sahibi kişi için darbımesel yapıldı: مَا أَثْبَتَ غَدَرَهُ : Ne kadar da dayanıklı bir adamdır.