ط ف ف (ŦFF)
T-f-f
طَفِيف : Önemsiz az şey. Bu anlamdan değersiz şeye طُفَافَة denir. طَفَّفَ الْكَيْلَ : Kendisine tartılan kişinin payını eksiltti, tam vermedi. Allah buyurur ki: وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ : Eksik ölçüp tartanların vay hâline (83/Mutaffifîn 1).