ض ب ح (ĐBḪ)
D-b-h
وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا : Soluk soluğa koşan atlara andolsun (100/Âdiyât 1). Bazılarına göre âyette geçen ضَبْحًا kelimesi, tilki uluması demek olan ضُبَاح ’a benzetilen at soluğunun sesi anlamındadır. Kimisine göre ise, ondan kasıt hızlı koşanlardır. Kimi zaman bu kelime koşmak anlamında da kullanılmaktadır. Diğer bazıları ضَبْح kelimesinin ضَبْع gibi olduğunu söyler. O da koşmada ön ayakları ileriye uzatmaktır. Bazıları da bu kelimenin asıl anlamının odun yakmak olduğunu söyler. Buna göre atın koşması odunun yanmasına benzetilmiştir; tıpkı fazla hareket etmesi konusunda onun ateşe benzetildiği gibi.