ث ق ف (S̃GF)
S-k-f
ثَقْف , bir şeyi anlamada ve yapmada mahâret kazanmaktır. رَجُلٌ ثَقِفٌ de bu kökten alınmıştır ve bir şeyi kavramada ve yapmada uzman olan kişiyi tanımlar. Bundan istiâre yoluyla, silah eğitimi almak demek olan مُثاَقَفَة kelimesi alınmıştır. رُمْحٌ مُثَقَّف , dayanıklı mızrak demektir. Delmeye yarayan şeye, ثِقَاف adı verilir. ثَقِفْتُ كَذَا , bakmada mahâret kazanmaktan kaynaklanan bir özellik olarak gözle görebilmek demektir.
Beraberinde bir kültür olmasa da, her tür anlayışı ifâde etmede kullanıldığına da rastlanmaktadır. Allah buyurur ki: وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ Onları bulduğunuz yerde öldürün (2/Bakara 191); فَإِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِي الْحَرْبِ Eğer savaşta, onları ele geçirirsen.. (8/Enfâl 57); مَلْعُونِينَ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلاً Lanetlenmiş olarak, nerede bulunurlarsa yakalanır ve öldürülürler (33/Ahzâb 61).