ث ب ي (S̃BY)
S-b-v
Allah buyurur ki: فَانْفِرُوا ثُبَاتٍ أَوِ انْفِرُوا جَمِيعاً Onlara karşı ya küçük birlikler hâlinde hareket ediniz veya top yekûn seferber olunuz (4/Nisâ 71); Bu âyette geçen ثُباَتْ kelimesi ثُبَة kelimesinin çoğuludur ki, tek başına kalan topluluk demektir. Şair şöyle der:
80- وَقَدْ أغْدو عَلَى ثُبَةٍ كِرَامٍ
80- Sabahın erken saatlerinde dağınık hâlde bulunan değerli bir topluluğa saldırdılar.
ثَبَّيْتُ عَلَى فُلاَنٍ deyimi de, kişinin iyiliklerini detayı ile anlattım demektir; tasğiri/küçültülmüş şekli ثُبَيَّةٌ , çoğulu ثُباَتٌ ve ثُبِينَ şeklinde gelir. Hazfedilen harfi ise, son harfidir. Havuzun ثُبَة ’si ise, içinde suyun toplandığı ortasıdır. Bunun hazfedilen harfi ise, ikinci harfidir, son harfi değil.