م ه ن (MHN) kökünün geçtiği ayetler

ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهُ مِنْ سُلَالَةٍ مِنْ مَاءٍ مَهِينٍ

ṧumme ceǎle neslehu min sulāletin min māin mehīnin

Sonra onun neslini bir öz sudan, değersiz bir sudan yarattı.

اَمْ اَنَا۬ خَيْرٌ مِنْ هٰذَا الَّذِي هُوَ مَهِينٌ وَلَا يَكَادُ يُبِينُ

em enā ḣayrun min hāƶā elleƶī huve mehīnun ve lā yekādu yubīnu

"Yoksa ben, şu zavallı, nerede ise maksadını anlatamayacak durumda olan bu adamdan daha hayırlı değil miyim?"

وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَهِينٍ

ve lā tuTiǎ' kulle Hallāfin mehīnin

(10-14) Yemin edip duran, aşağılık, daima kusur arayıp kınayan, durmadan söz taşıyan, iyiliği hep engelleyen, saldırgan, günaha dadanmış, kaba saba; bütün bunların ötesinde bir de soysuz olan kimseye mal ve oğulları vardır diye, sakın boyun eğme.

اَلَمْ نَخْلُقْكُمْ مِنْ مَاءٍ مَهِينٍ

e lem naḣluḳkum min māin mehīnin

Biz sizi bayağı bir sudan (meniden) yaratmadık mı?