Beled Suresi

lā uḳsimu bi hāƶā l-beledi

(1-4) Sen bu beldedeyken bu beldeye (Mekke'ye), babaya ve ondan meydana gelen çocuğa yemin ederim ki, biz insanı bir sıkıntı ve zorluk içinde (olacak ve bunlara göğüs gerecek şekilde) yarattık.

ve ente Hillun bi hāƶā l-beledi

(1-4) Sen bu beldedeyken bu beldeye (Mekke'ye), babaya ve ondan meydana gelen çocuğa yemin ederim ki, biz insanı bir sıkıntı ve zorluk içinde (olacak ve bunlara göğüs gerecek şekilde) yarattık.

ve vālidin ve mā velede

(1-4) Sen bu beldedeyken bu beldeye (Mekke'ye), babaya ve ondan meydana gelen çocuğa yemin ederim ki, biz insanı bir sıkıntı ve zorluk içinde (olacak ve bunlara göğüs gerecek şekilde) yarattık.

le ḳad ḣaleḳnā l-insāne fī kebedin

(1-4) Sen bu beldedeyken bu beldeye (Mekke'ye), babaya ve ondan meydana gelen çocuğa yemin ederim ki, biz insanı bir sıkıntı ve zorluk içinde (olacak ve bunlara göğüs gerecek şekilde) yarattık.

e yeHsebu en len yeḳdira ǎleyhi eHadun

İnsanoğlu, kendisine kimsenin güç yetiremeyeceğini mi sanıyor?

yeḳūlu ehlektu mālen lubeden

"Yığınla mal harcadım" diyor.

e yeHsebu en lem yerahu eHadun

Kendisini kimsenin görmediğini mi sanıyor?

e lem nec'ǎl lehu ǎyneyni

(8-10) Biz ona iki göz, bir dil, iki dudak vermedik mi; iki apaçık yolu (hayır ve şer yollarını) göstermedik mi?

ve lisānen ve şefeteyni

(8-10) Biz ona iki göz, bir dil, iki dudak vermedik mi; iki apaçık yolu (hayır ve şer yollarını) göstermedik mi?

ve hedeynāhu n-necdeyni

(8-10) Biz ona iki göz, bir dil, iki dudak vermedik mi; iki apaçık yolu (hayır ve şer yollarını) göstermedik mi?

fe lā ḳteHame l-ǎḳabete

Fakat o, sarp yokuşa atılmadı.

ve mā edrāke mā l-ǎḳabetu

Sarp yokuşun ne olduğunu sen ne bileceksin?

fekku raḳabetin

O tutsak bir boynu çözmek (köle azat etmek)tir.

ev iT'ǎāmun fī yevmin ƶī mesğabetin

(14-16) Yahut şiddetli bir açlık gününde kendisiyle yakınlığı olan bir yetimi, yahut yerde sürünen bir yoksulu doyurmaktır.

yetīmen ƶā meḳrabetin

(14-16) Yahut şiddetli bir açlık gününde kendisiyle yakınlığı olan bir yetimi, yahut yerde sürünen bir yoksulu doyurmaktır.

ev miskīnen ƶā metrabetin

(14-16) Yahut şiddetli bir açlık gününde kendisiyle yakınlığı olan bir yetimi, yahut yerde sürünen bir yoksulu doyurmaktır.

ṧumme kāne mine (e)lleƶīne āmenū ve tevāSav bi S-Sabri ve tevāSav bi l-merHameti

(17-18) Sonra da iman edenlerden olup birbirine sabrı tavsiye edenlerden, birbirine merhameti tavsiye edenlerden olanlar var ya, işte onlar Ahiret mutluluğuna erenlerdir.

ulāike eSHābu l-meymeneti

(17-18) Sonra da iman edenlerden olup birbirine sabrı tavsiye edenlerden, birbirine merhameti tavsiye edenlerden olanlar var ya, işte onlar Ahiret mutluluğuna erenlerdir.

ve(e)lleƶīne keferū bi āyātinā hum eSHābu l-meşemeti

Ayetlerimizi inkar edenler ise; kötülüğe batmış kimselerdir.

ǎleyhim nārun mu'Sadetun

Üzerlerinde etrafı sımsıkı kapatılmış bir ateş vardır.