ك ن د (KND̃) kökünün geçtiği ayetler

اِنَّ الْاِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ

inne l-insāne li rabbihi le kenūdun

(1-6) Soluk soluğa süratle koşan, (koşarken ayaklarını) vurarak ateş çıkaran, sabah erkenden baskın yapan, orada tozu dumana katan ve düşman topluluğunun ortasına dalan atlara andolsun ki, insan gerçekten Rabbine karşı pek nankördür.