Bu kelime (ör. bir özel isim) Kur'an'da üç harfli bir köke bağlı değil, bu yüzden الواقعة formunun kendisi aranıyor.
اِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ
iƶā veḳaǎti l-vāḳiǎtu
(1-2) Kesin gerçekleşecek (olan Kıyamet) koptuğu zaman, onun kopuşunu yalanlayacak kimse olmayacaktır.
فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ
fe yevmeiƶin veḳaǎti l-vāḳiǎtu
(13-15) Sur'a bir defa üfürülünce, yeryüzü ve dağlar kaldırılıp birbirine bir çarptırılınca, işte o gün olacak olmuş (kıyamet kopmuş)tur.
