Mutaffifin Suresi 1-6. Ayet — Tefsir

Ayet sayfasına git →

وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ اَلَّذِينَ اِذَا اكْتَالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ وَاِذَا كَالُوهُمْ اَوْ وَزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ اَلَا يَظُنُّ اُو۬لٰٓئِكَ اَنَّهُمْ مَبْعُوثُونَ لِيَوْمٍ عَظِيمٍ يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ

1.

Ölçüde ve tartıda hile yapanların vay haline!

Diyanet İşleri

2.

Onlar insanlardan (bir şey) ölçüp aldıkları zaman, tam ölçerler.

3.

Fakat kendileri onlara bir şey ölçüp, yahut tartıp verdikleri zaman eksik ölçüp tartarlar.

4-6.

(4-6) Onlar, büyük bir gün; insanların, alemlerin Rabbinin huzurunda duracakları gün için diriltileceklerini sanmıyorlar mı?

Celal Yıldırım (İlmin Işığında Asrın Kur'an Tefsiri)

%100

MUTAFFİFÎN SÛRESİ

İbn Mes’ûd. (R. A. ), Dahhak ve Mukatil’e göre: Tamamı Mekkeʹde inmiş­tir. el-Hasan ve İkrime’ye göre: Medineʹde inmiştir. (Tefsîr-i Kurtubî: 19/250) Kelbî’ye göre, Mek­ke ile Medîne arasında inmiştir.

Birinci âyetinde ölçü ve tartıyı doğru kullanmayanlar kınanarak «mutaffifîn» sıfatı kullanılmakta ve bu aynı zamanda sûreye isim olmaktadır.

Âyet Sayısı: 36

Kelime »: 169

Harf »: 730 (Lübabu’t-te’vîl: 4/359)

Sûrenin kapsadığı başlıca konular:

1- Ölçü ve tartıda hile yapıp doğru davranmayanlar âhiret azabıyla tehdît ediliyor.

2- Cenâb-ı Hakk’ın koymuş olduğu helâl sınırına riâyet etmeyip ah­lâksızlığı huy edinenlerin amel defterlerinin «esfel-i sâfilîn»de olduğu haber verilerek, onlara böylesine aşağılayıcı bir azâbın hazırlandığına atıf yapılı­yor.

3- İmân düzeyinde iyilik ve fazîleti, güzel ahlâk ve doğruluğu şiâr edinenlerin amel defterlerinin «aʹlâ-yı İlliyîn»de olduğu müjdelenerek, âhi­rette bu müʹminlere hazırlanan yüce makam ve derecelere işâret ediliyor.

4- İyilerin cennetteki yiyecek ve içeceklerinin nefaseti anlatılıyor.

5- Suçlu günahkârların dünyada mü’minlerle alay etikleri konu edi­lerek, âhirette o şaşkın sapıkların alay konusu edileceğine işârette bulunu­luyor.

6- Âhirette mü’minlerin, inkârcı günahkârların hazîn âkıbetini müşa­hede ettikçe gülecekleri konu edilerek, inkârcılar uyarılıyor.

Böylece sûrenin tamamı hem Mekkeli putperestleri, hem de Medine’de henüz İslâm’ın özünü ve mayasını almamış hileci şaşkınları kapsamakta ve her iki zümreyi birden uyarmaktadır.

MEÂLİ:

1- Ölçü ve tartıda doğru davranmayanların vay hâline!

2- Onlar ki, insanlardan ölçüp alırken noksansız alırlar.

3- Kendileri onlara ölçtükleri veya tarttıkları zaman eksik ölçüp tar­tarlar.

4-5- Sahi bunlar büyük bir gün için diriltilip, kaldırılacaklarını zan­netmiyorlar mı?

6- O günde ki, insanlar kalkıp Âlemlerin Rabbinin huzurunda durur­lar.

İNİŞ SEBEBİ

Nesâî’nin İbn Abbas (R. A. )dan yaptığı rivâyette, adı geçen şöyle de­miştir:

- «Resûlüllâh (A. S. ) Efendimiz Medine’ye hicret ettiği zaman ora hal­kının çoğu veya birkısmı ölçü ve tartıyı hileli kullanmakta çok aşırı idiler. Bunun üzerine Cenâb-ı Hak bu sûreyi indirdi. (el-Câmi’u li-Ahkâmi’l-Kur’ân: 19/250 - Tefsîr-i İbn Kesîr: 4/483 - Nisabûrî/Esbab-ı Nüzûl: 298) Böylece onlar da hemen kendilerini toparladılar ve ölçü, tartı konusunda dikkatli olmaya başladı­lar. Nitekim el-Ferrâʹ diyor ki: «O günden itibaren Medineliʹler ölçü ve tartıyı tamam kullanmakta insanların en dikkatlisi oldular ve onların bu dikkat ve doğruluğu günümüze kadar devam etmektedir. »

Yine İbn Abbasʹın (R. A: ) bu konuda şöyle dediği rivâyet edilmektedir:

- «Resûlüllâh (A. S. ) Efendimiz Medine’ye ayak basar basmaz ilk inen sûre bu olmuştur. Çünkü Medineli’ler arasında öyleleri vardı ki, satın al­dıklarında ölçeği iyice doldurarak alırlardı; satınca da eksilterek verirlerdi. Bu sûre inince bu tür hileden vazgeçtiler ve ölçü, tartıyı doğru kullanmaya başladılar. Onların bu güzel davranışı devam etmektedir. »

Bir başka cemaat ise, bu âyetin Ebû Cüheyne adında bir adam hakkın­da indiğini söylemiştir. Rivâyete göre, bu adamın iki ayrı ölçeği bulunuyor­du, biriyle satın alır, diğeriyle satış yapardı.

Bu rivâyet daha çok Ebû Hüreyre (R. A. )den nakledilmiştir. (el-Câmi’u li-Ahkâmi’l-Kur’ân: 19/250 - Tefsîr-i İbn Kesîr: 4/483)

İLGİLİ HADÎSLER

İbn Abbas (R. A. ) diyor ki: Resûlüllâh (A. S. ) Efendimiz ölçü ve tartı ile meşgul olanlara şöyle buyurdu: «Şüphesiz siz öyle bir iş ve duruma sa­hip çıktınız ki, sizden önce gelip geçen ümmetler o yüzden helâk olmuş­tur. » (Hâkim/sahîh isnadla - Terğîb - Terhîb: 3/227)

Böylece Resûlüllâh (A. S. ) Efendimiz ticaret erbabına ölçü ve tartıyı tam kullanmalarını tavsiye etmekte, aksine bir tutumun helâklerine sebep olacağını bildirmektedir.

İbn Ömer (R. A. ) diyor ki:

- «Resûlüllâh (A. S. ) Efendimiz bize yönelerek şöyle buyurdu: «Ey Muhacirin topluluğu! Beş şey, beş olay var ki onlarla mübtelâ olup denen­diğiniz zaman -ki onlara ulaşmanızdan Allahʹa sığınırım- (çok dikkatli ol­manız gerekir):

1- Fuhuş bir kavim ve millette ortaya çıkıp onu alenen işledikleri tak­dirde, mutlaka onlar arasında tâûn (öldürücü, bulaşıcı kötü hastalıklar) ve kendilerinden önce gelip geçen seleflerinde olmayan elemli, ıstıraplı ra­hatsızlıklar yaygınlaşır.

2- Ölçü ve tartıyı noksan kullandıkları takdirde mutlaka açlık, kıt­lık, bereketsizlik ve feyizsizliğe; ağır sıkıntı gam ve üzüntülere ve hüküm­darların zulmetmesi (hâkimlerin gayr-i âdil karar vermesi)ne yakalanırlar.

3- Mallarının zekâtını vermedikleri takdirde, gökten inecek yağmur ve bereketten mahrûm kalırlar. Eğer hayvanlar olmasa onlara hiç de yağ­mur yağmaz.

4- Allahʹın ve Peygamberin emirlerini dinlemedikleri takdirde, Cenâb-ı Hak onlara kendilerinden başka olan düşmanı musallat eyler de ellerinde olanın bir kısmını alıp götürürler.

5- Hükümdarlar ve devlet adamları Allah’ın kitabıyla hükmetmedikleri ve Allahʹın indirdiği hükümleri seçip beğenmedikleri takdirde, mutlâka Allah onların arasında kin, nefret, ayrılık, bölünme, ülfetsizlik, samimiyetsizlik ve birlik ile dirlikleri bozuculuk havasını doğurur.. » (İbn Mâce/fiten: 22 - Bezzar - Beyhakî - Hâkim Müslimin şartına göre sahîh)

«Bize karşı silah taşıyan bizden değildir; bizi aldatan da bizden değil­dir. » (Buharî/fiten: 7, diyat: 2 - Müslîm/imân: 161, 163, 164, fiten: 16 - Nesâî/tahrîm. 26, 29 - Tirmizî/hudud: 26 - İbn Mâce/fiten: 11- Dâremî/siyer: 76 - Ahmed: 2/3, 53, 184, 185, 224, 329, 417)

ÖLÇÜ VE TARTIDA UHREVÎ MÜEYYİDE

«Ölçü ve tartıda doğru davranmayanların vay hâline!.. »

Yukarıdaki âyetle sosyal yapıda yeralan fertlerin birbirine karşı güve­nini sarsan; kardeşlik bağlarını koparan, maddeyi amaç olarak ön plâna getiren önemli bir hastalığa neşter vurulmaktadır. Zira insanın mutlulu­ğunun temeli, imân düzeyinde yükselen hak ve adâlettir. Allahʹa ve âhirete inanan kimse elbetteki hak ve adâleti, şahsı aleyhine bile olsa her şeyin üstünde tutar. Şüphesiz sağlam, yani tahkikî imân bundan başkasını kabul etmez.

Ölçü ve tartıda hile yapmanın kapsamı hayli geniştir: İmalâttan ham maddenin karışımına, toptancıdan perakendeciye ve devletin kontrolünden toplumdaki otokontrole kadar uzanır. O bakımdan Kurʹânʹın anlatımıyla öl­çü ve tartıda hile yapmak, doğru davranmamak hak ve adâleti, merhamet ve şefkati önce ferdin ruhundan, sonra ailesinden, sonra da çevresinden giderir. Böyle bir ortamda din, ahlâk, fazîlet, kardeşlik ve vatandaşlık sa­dece kelimenin dar kalıbına sıkışıp kalır.

Bunun için Kurʹânʹda ölçü ve tartıda hile yapan Medyen halkının İlâ­hî hışma uğrayıp helâk edildikleri tarihî bir misâl olarak tam onbir yerde anılmaktadır. (A’raf: 88, 92, Hûd: 87, 94, Şuârâ: 177, Ankebut: 36)

Konumuzu oluşturan 1 ve 2. âyetlerde ölçü ve tartı hususunda doğru davranmayanlar, «mutaffifîn» sıfatıyla anılmış ve «veyl» sözüyle tehdît edi­lerek alçaltılmışlardır.

«Mutaffif» sıfatı, «tafif» kökünden türetilmiştir ki bunun mânası, «az şey» demektir. Ölçü ve tartıyı doğru kullanmayıp hileli iş gören kimse, baş­kasının hakkını noksanlaştırdığı için bu sıfatla zikredilmiştir.

«Veyl», İbn Abbas’a (R. A. ) göre, Âhirette şiddetli azap veya cehen­nemde bir vâdi demektir. «Yazık oldu» diye çevirilebilir.

Böylece İslâm Dini, ölçü ve tartıda hile yapmayı, doğru davranmamayı yasaklayarak harâm kıldığı gibi, diğer semavî dinler ve hukukî sistemler de bu kabil fiilleri suç sayıp yasaklamışlardır.

Tevratʹta Levililer bölümünde şöyle denilmiştir: «Hükümde, uzunluk, tartı, miktar ölçülerinde haksızlık etmiyeceksiniz. Sizde doğru terazi, doğ­ru taşlar, doğru efa (Efa: 37 Litrelik bir ölçek) ve doğru hin (Hin: Yaklaşık altı litrelik ölçek) olacak.. » (Tevrat/Levililer: 19/35)

Ancak Kurʹân-ı Kerîm’de bu gibi haklara tecavüz yasaklanıp harâm kılınırken hem maddî, hem de mânevî müeyyidelere yer verilmiş; özellikle mânevî müeyyideye, onun ruhlar ve vicdanlar üzerindeki olumlu tesiri dik­kate alınarak ağırlık getirilmiştir. Maddî müeyyide ise, devletin yetkili or­ganlarına bırakılarak caydırıcı ve ıslâh edici tedbirlerin alınıp uygulanması ön görülmüştür.

Şüphesiz ki bu müeyyidelerin en tesirlisi, ikinci hayat, hesap, ceza, mükâfat, cennet ve cehennem kavramları ve bunlarla ilgili inançtır. Dün­yada işlediklerinden âhiret gününde hesap vereceğine inanan bir kimse, kendi iç âleminde en kuvvetli denetleyiciyi, en dikkatli bekçiyi yerine oturt­muştur. Millî şâirimizin dediği gibi:

«Ne irfandır veren ahlâka yükseklik, ne vicdandır.

Fazîlet hissi insanlarda Allah korkusundandır. »

BÜYÜK GÜN

«Sahi bunlar büyük bir gün için di­riltilip kaldırılacaklarını zannetmiyorlar mı?.. »

Kıyâmet, diğer bir tabirle âhiret «büyük gün» olarak anılıyor. Bunun birkaç sebebi vardır:

a) Önce âhiret âleminde gece-gündüz diye bir değişiklik olmayacak­tır. Hep gündüz olacak ve öyle devam edecektir. O bakımdan büyük bir gündür.

b) İnsanlarla cinlerin hepsi diriltilip kaldırılacak; sayıları tahmin bile edilemiyecek bir insan ve cin seli meydana gelecek. Bu sebeple o günün dehşeti de, endişesi de, korkusu da çok büyük olacak.

c) Cenâb-ı Hak adâletiyle tecelli edecek; haklıyı haksızı birbirinden ayı­racak; söz ve hüküm yalnız Oʹnun olacak. O bakımdan da âhiret günü cid­den büyük bir gün olacak.

«O günde ki, insanlar kalkıp âlemlerin Rabbinin huzurunda dururlar» meâlindeki âyette, «âlemlerin Rabbi» terkibine yer verilmiştir. Çünkü Rab, her şeyi yüksek ve sınırsız ilminin ve kudretinin tecellisiyle belli bir plân ve proğrama göre yaratan ve terbiye edip kemale erdiren demektir. O halde âhiret, Cenâb-ı Hakk’ın hazırladığı plânın uygulanacak bir bölümüdür ve Oʹnun terbiye etmesi, geliştirip kemale erdirmesi hep devam edecek ve böylece insanlar çeşitli merhaleleri aştıktan sonra O’nun huzuruna varıp hesap vermek üzere duracaklar. Zira ne ikinci bir Rab, ne de ikinci bir âhi­ret yoktur. Dönüş mutlaka âlemlerin Rabbi olan Allahʹadır. Her şey O’nun kudretinin eseridir.

ÂYETLER ARASINDA BAĞLANTI

Yukarıdaki âyetlerle, ölçü ve tartıyı doğru kullanmayanlar uyarıldı ve o yüzden yok edilen kavim ve milletler misal verilerek âhiretteki hesap ve cezâya dikkatler çekildi.

Aşağıdaki âyetlerle, hakkı red ve inkâr edip suç ve günah işleyen mü­tecaviz gâfillerin geleceği belirleniyor ve onların dünyadaki düşünce ve tu­tumlarına uygun bir azâbın hazırlandığına değiniliyor. O gün onlarla âlem­lerin Rabbinin arasında perde bulunacağı, Oʹnun rahmet ve inâyetinden mahrûm kalacakları haber veriliyor.